جاده ي خوشبختي

(( خوشبختی ))

خوشبختی فریاد دختر بچه ای است سه چهار سا له

در پارک ، در لابلای درختان

که با مادرش بازی می کند

و هنگام پیدا کردن مادرش

با چشمانی بهشتی و مشتاق فریاد می زند

" مامان پیدات کردم "

چنان حسی دارد که گویا پرواز می کند

خوشبختی طپش قلب عاشق است

در لحظه ی خداحافظی

هنگام صحبت کردن با معشوق

و لرزش صدای معشوق

که سعی در پنهان کردنش دارد

و گرم میگوید " مواظب خودت باش "

و با بوسه ای او را بدرقه می کند

..... سفر سلامت

از هم دور می شوند و به هم نزدیک تر می شوند

خوشبختی حل کردن تمرینهای ریاضی ست

و رسیدن به مساله ای بسیار سخت

و ساعتها کوشش کردن برای حل آن

ذهن را به تفکر واداشتن

و به خلاقیت راه پیدا کردن

خوشبختی کمک کردن به همنوع است

و نیاز او را برطرف کردن

و به سبکبالی رسیدن

و احساس تکیه گاهی چون خدا داشتن

خوشبختی یعنی قدم زدن در زیر آسمان

به هنگام بارش باران

و درک فضای عاطفی شهر

پس بیا ای دوست ، خوشبختی را 

فقط در آسمانها و ستارگان جستجو نکنیم

خوشبختی همینجاست ، در اتاق ، در محل کار

در قلب من ، در احساس تو

و در همین لحظه لحظه های زندگی

در همین لحظه ی فعلی

مانند آن دختر بچه کوچک

باید با خوشبختی بازی کرد

و پس از یافتنش ، از اعماق روح و جان

با قدرت فریاد زد

" به به ، من چقدر خوشبختم ".

بنام خالق عشق

تو را ستايش مي كنم اي عشق
چونكه فهم با تو معني پيدا مي كند
و تيرگي ها زلال و صاف مي گردد
آثارت در نگاهها , در زندگيها موج مي زند و تو اي عشق چرا چنين مبهم هستي؟
پروردگارم ; تو مرا براي رسيدن به كمال به اين دنيا آورده اي , پس عشق را فرمان بده تا مرا آتش بزند و در آن لحظه كه من مي سوزم , مي خواهم با اراده ي تمام بسوزم و از نور و حرارتم براي شاگردان مدرسه عشق آسايشي بوجود آورم تا راهشان بهتر نمايان گردد.
اين را مي دانم كه براي رسيدن به كمالت و سوختن در آتش عشقت بايد شجاعت و شهامت داشته باشم و از غير تو احساس بي نيازي كنم.
و من آنقدر شجاعت و شهامت دارم كه هميشه احساس نيازم به تو باشد و در راه روشنايي خاكستر شوم.
شايد از خاكسترم درختي برويد , درختي كه ميوه اش
"درك" باشد , درك عشق , درك هستي و درك چگونه زيستن.